vrijdag 7 oktober 2016

Vrouwen van Venus - Mannen van Mars




Wie mijn blog regelmatig bezoekt heeft waarschijnlijk ook mijn laatste post ‘Mannen van Mars – Vrouwen van Venus’ gelezen. Daarin vertel ik over een typische eigenschap van de man. De man die geen veranderingen ziet, ‘de nietsziende man’.

Op deze blogpost kwamen leuke reacties. Enkele heb ik zelfs van facebook gekopieerd en op mijn blog geplaatst. Die zijn zo hilarisch, die moeten bewaard blijven. Jullie hebben ze kunnen lezen. Maar ook via e-mail heb ik berichtjes gehad. Al lezende ben ik op het idee gekomen voor ‘Vrouwen van Venus – Mannen van Mars’.

Ik vraag mij af of vrouwen ook behept zijn met een of meerdere eigenschappen waar de man totaal niets van begrijpt. Kan er wel een paar bedenken, erover vertellen laat ik graag aan hem over. Als er iemand is die hier een stukje over wil schrijven, doen! Als gastblog post ik het dan.










Het mogen allerlei typische vrouwen-eigenschappen zijn die voor de man onbegrijpelijk zijn. Een kleine aanzet, mij door Y aangereikt, wil ik wel geven, ‘niets zeggen en er evengoed van uitgaan dat de man feilloos inschat hoe zij zich voelt én daar fantastisch op inspeelt.’

Wie?




maandag 3 oktober 2016

Mannen van Mars - Vrouwen van Venus




Heb ik iets in huis veranderd, ziet Man het niet eens. Al staat ‘de verandering’ voor zijn neus of naast hem, het valt hem niet op.
Zuchtend en een beetje geïrriteerd zoals waarschijnlijk alleen vrouwen dat kunnen zijn, vraag ik of hij nou echt niet ziet wat er anders dan anders is.

‘Wat heb je dan veranderd?’
‘Dat het jou niet opvalt. Niet te geloven. Vorige keer zag je het ook al niet’
‘Maakt het je nog iets uit of het wel of niet gezellig is in huis?’
‘Ja, natuurlijk’
‘Of moet altijd alles hetzelfde blijven? Dat vind ik saai’
‘Je weet toch dat ik het leuk vind zo nu en dan met spullen te schuiven. Dat ik houd van het gerommel, ook al zet ik soms alles weer op dezelfde plek terug’

‘Oh ja, nou zie ik het. Dat staat anders’
‘Dat staat zeker al een maand op die plek’
‘Echt? Niet gezien’

Man kijkt. Frons in het voorhoofd. Denkt na.

‘Dat is het. Je hebt de vazen verwisseld’
‘Daar heb ik inderdaad een ander groepje van gemaakt. Ook al een poos geleden’

‘Jij vindt het toch leuk als we in huis iets veranderen?’
‘Ja, dat is zo. Jij hebt de ideeën. Ik sjouw. Wij vullen elkaar goed aan en wat je ook bedenkt, het is altijd weer mooi’

Hij ziet het niet. Ik mok en mopper nog een beetje. Waarom ziet hij het niet? Voor een vrouw is dit toch belangrijk? Dat weet een man toch? Waar ligt dat aan? Of is het echt waar: ‘Komen Mannen van Mars en Vrouwen van Venus?’

woensdag 28 september 2016

Pechvogels




Vijf jaar.
Rennend rondom de vijver bij de overburen. Ik glijd uit over het natte gras. Op mijn netvlies zie ik mijzelf, arm in gips en mitella. Gebroken.

Veertien jaar.
Onder begeleiding mag ik voor het eerst naar het jeugddansen. Dat is zo nu en dan in het dorp in een oud schoolgebouw. Als ik na afloop naar huis ga struikel ik over het rooster bij de voordeur. Een paar jongeren hebben het schuin omhoog gezet. Komend vanuit een verlichte gang het donker in is dat niet te zien. Alleen de knieën geschaafd, maar als ik na een paar dagen weer tegen een deur aanloop en de traptrede niet goed zie, mag ik naar de huisarts. Zware hersenschudding.

Vijf jaar geleden.
Fietsend met Man. Op de stoeprand, hand in hand, twee kleintjes. Ik twijfel of ik door zal fietsen, maar het lijkt erop dat zij blijven staan. Op het moment dat ik voorbijga stappen zij toch van de stoep af. Probeer hen nog te ontwijken en de fiets overeind te houden. Dat lukt niet. Val met het achterhoofd op de stoep. Een vrouw schiet te hulp. Zij raapt de fiets van de grond, Man helpt mij overeind. Gelukkig is ‘thuis’ dichtbij. Daar komen de misselijkheid en de tranen. Lichte hersenschudding.

De laatste vier weken.
Zus stapt op haar fiets, glijdt van het pedaal af en valt. Probeert onder de fiets uit te komen wat niet gemakkelijk is. Haar pols in een vreemde hoek. Gebroken. Veel pijn, morfine en een operatie later gaat het nu wat beter.

A ontwijkt een auto. Gooit het stuur naar rechts. Valt. Blijkt zij goddank ‘alleen maar’ gekneusde ribben te hebben. Zou niet in haar schoenen willen staan. Uit eigen ervaring weet ik hoeveel pijn dat doet. Dat is weer een ander verhaal.

T trekt koffer achter zich aan. Haar voeten en benen worden erdoor geraakt. Zij valt. Ontzettend veel pijn. Wordt met een ambulance naar een ziekenhuis vervoerd. Schouder uit de kom.

V mist de laatste traptrede. Kan zich staande houden, maar haar voet slaat naar buiten om. Enkel op drie plaatsen gebroken.

M op fiets. Schrikt, slingert en valt. Komt onder zijn fiets terecht. Opstaan lukt niet. Gelukkig helpen omstanders hem. Gekneusde ribben.

D op zeilboot struikelt. Valt overboord. Iemand die het ziet gebeuren springt hem onmiddellijk achterna. Na de eerste poging komt hij weer alleen boven water. Na de tweede poging komen zij gelukkig samen boven water. Het slachtoffer had voor een moment het bewustzijn verloren.

De bloem op de foto voor deze pechvogels. Dat zij zich snel weer kwiek voelen.