Vanochtend ben ik wat
langer in bed gebleven, was erg moe. Eenmaal uit bed en gedoucht kan ik de
hele wereld aan. Denk ik. Een paar lichte huishoudelijke klusjes later voel ik
me volkomen uitgeput en beland opnieuw in bed. Slapen lukt niet. Toch is het
geen straf in bed te liggen. Op het balkon voor het slaapkamerraam is zoveel
vliegverkeer van merels en mussen dat ik me geen moment verveel.
Intussen later op de dag.
Ik ben niet ziek genoeg om in bed te blijven, maar ook niet fit genoeg om veel
te ondernemen. ‘Wat zal ik doen?’
Ik weet het niet.
Ga ik verder met mijn doek
van gisteren? Een oud doek waar ik al eens met verschillende kleuren, vermengd
met zand, iets op heb geschilderd. Steeds weer pak ik het in mijn handen en vraag
me af: ‘wat kan ik er nog aan doen?’ Totdat ik het gisteren wist. Ik heb er een
laag verf overheen gedaan en daarna een verdeling gemaakt. In elk vak wil
ik iets uitbeelden. Wat?
Ik weet het niet.
Huisjes tekenen of
schilderen heb ik altijd gedaan. De afmetingen kloppen niet, maar ik houd van
deze naïeve afbeeldingen. Aan dit doekje wil ik ook nog wat doen. De achtergrond
moet levendiger, maar met welke kleur?
Ik weet het niet.
Man en ik hebben een art
deco plantentafeltje gekocht. Zal ik het bewerken met de krijtverf van Annie
Sloan of laat ik het zo en zet ik er het beeld ‘Samen’ op? Dan is het
qua kleur perfect, maar moet het niet wat frivoler?
Ik weet het niet.
Ook hebben Man en ik nog een
lampje voor in de gang gekocht. Het is wit gespoten. Hangen we het op zoals het
is of behandel ik dit ook met krijtverf?
Ik weet het niet.
Ik wil ook schrijven, heb
zoveel ideeën. Maar eerst die ideeën uitwerken, dan weet ik pas waarover mijn
volgende blog gaat.
Nu weet ik dat niet.




