Woensdag

Om kwart voor twee word ik wakker. Ik draai van de ene op de andere zij, ga naar het toilet, tel schapen of denk uitsluitend aan één onderwerp, het opzetten van een nieuw doek. Als dat niet helpt aan het opzetten van een nieuwe blog. Niets helpt. De rest van de nacht lig ik wakker. Om zeven uur pak ik mijn laptop en begin te schrijven. Man is dan al gedoucht en naar beneden, maakt een ontbijt voor ons. Zittend met kussens in de rug, Man op de rand van het bed, eten we samen. Nadat hij naar zijn werk is gegaan lees en beantwoord ik e-mailtjes, bekijk online een site met het laatste nieuws en blader door de regionale krant.

Daarna schrijf ik weer, nog steeds in bed, de kussens in mijn rug. Ik blijf een paar uur bezig, tot aan het einde van de ochtend. Dan ga ik douchen, kleed me aan en eet een boterham. Voordat ik wegga wil ik nog naar het atelier. Niet om te schilderen. Ik ruim wat dingen op, drink koffie in de stoel voor het raam en geniet van de vogels in de tuin.

  

Om half twee heb ik met Vriendin afgesproken. Ook haal ik een paar grote linnen doeken op zodat wat binnen in mij borrelt er eindelijk uit kan. Ik heb genoeg doeken, maar voor dat wat ik wil doen, heb ik ‘groot’ nodig. Ik wil met een flinke kwast aan de slag. Heb daar zin in, het ‘moet’.

Bij thuiskomst ga ik een uurtje slapen. Dan breng ik snel nog een laag verf aan op een nieuw doek. Ik kan het niet laten. Morgen weer een laag. Tussendoor moet de verf goed drogen. Geduld…

  

 

Snijd groenten en was de krieltjes in schil, dan is het eten snel klaar als Man thuiskomt. Alles in de wok, Griekse kaas en een glas witte wijn erbij.

Tijdens het eten praten we over de dag. Wat heb jij gedaan? Hoe ging het op je werk? Ga je lezen of muziek luisteren? Wil je mij eerst nog even helpen met de lamp, die hangt scheef. Heerlijk vind ik dat, het is ontspannend en geeft een gevoel van ‘samen’. Na de koffie en de afwas doe ik niet veel meer. Geen energie over. Dit stukje schrijven is het laatste op deze woensdag.