Op zaterdag 4 april heb ik
mijn laatste ‘schrijfsel’ gepost. Met moeite. De internetverbinding valt steeds
weg. Die dag heb ik zo nu en dan nog gereageerd op iemands schrijfsel, daarna wordt
het zo goed als stil van mijn kant. Sporadisch kan ik via de telefoon nog iets
van me laten horen. Je zou denken dat ik in de dagen zonder internet veel
andere dingen heb gedaan. Dat valt tegen. Ik heb nauwelijks gelezen, geschreven
of geschilderd. Als ik terugkijk heb ik de tijd voorbij laten glijden.
5 april 2015
Eerste paasdag. We
ontbijten natuurlijk met eitjes. Op talentvolle wijze beschilderd door Man en
op tafel gezet in grappige eierdoppen van de kringloopwinkel. Alleen al het
kijken ernaar maakt ons vrolijk. De hele dag in de tuin bezig geweest. Man doet
het werk, ik stuur en let op of alles wordt zoals we het hebben bedacht.
.JPG)
6 april 2015
Man weer bezig in de tuin.
Ik help zo nu en dan. Geen zwaar werk. Hooguit plant ik een paar kleine
bodembedekkers. Aan het eind van die tweede paasdag hebben we een paar honderd
plantjes in de grond gestopt. Verder zorg ik voor koffie, op zijn tijd iets
lekkers, voor het avondeten en het maken van foto’s. Zo verstrijken de
paasdagen.
7 april 2015
Vandaag Vriendin/Schoonzus
M op bezoek. Heerlijk ‘bij’ praten en samen stofjes uitleggen voor een quilt
die zij gaat maken. Op de fiets naar het tuincentrum geweest. Daar koop ik een
paar plantjes en samen zoeken we naar cadeautjes voor een jarige vriendin van
Vriendin. Na het avondeten gaat M huiswaarts. Genoten van deze dag.
.JPG)
8 april 2015
Vandaag een
witte-jassen-dag. Reizen, gesprekken, testen, bloedprikken. Bij thuiskomst ben ik
volkomen uitgeput en gaat de rest van de dag aan mij voorbij. Voorlopig de
laatste witte-jassen-dag. Zoals het er nu uitziet is de volgende pas over 3
maanden. Dat geeft rust en eerlijk gezegd ben ik daar ook aan toe.
9 april 2015
Bij het wakker
worden voel ik me volkomen leeg. Het bezoek gisteren aan het ziekenhuis is een
aanslag op mijn ‘zijn’ geweest. Rustdag.
10 april 2015
Vandaag schilder ik een
doekje voor Vriendin J. Regelmatig heeft zij laten blijken mijn kleurige doekjes
mooi te vinden. Werk ook nog aan een groot doek. ’s Avonds in het ziekenhuis op
bezoek bij de vader van Man. Daarna brengen wij de moeder van Man naar huis.
11 april 2015
Uitgeslapen. Bij het
wakker worden nog erg moe. Heb wat meer tijd nodig om op gang te komen. Ontbijt
op bed, aan tafel beneden nog maar eens een kop koffie, daarna loop ik door de
tuin en dan pas ga ik douchen. Vandaag eten we bij Vrienden. Voor hen heb
ik gisteren het doekje gemaakt. Spannend om te geven. Zullen zij het leuk
vinden? Ik wil niet dat iemand zich ook maar enigszins verplicht voelt om iets
van mij aan de wand te hangen. Dat is de reden dat ik nooit eerder een doek van
eigen hand cadeau heb gedaan. Vrienden zijn er blij mee. Het samenzijn gezellig,
het eten heerlijk. Halverwege de avond weer thuis. Ga meteen naar bed.
12 april 2015
Man werkt zonder mij in de
tuin. Vandaag gaan de laatste bodembedekkers de grond in. Ik kijk toe, zittend
onder een deken in een stoel in het atelier. Het uitstapje van gisteren eist haar
tol.
.JPG)
13 april 2015
Voor het eerst vandaag de
nieuwe hulp. Ik ken haar al en weet hoe zij poetst. In de tussentijd ga ik op
de fiets voor een boodschap. Het verkeerslicht staat op rood. Ervoor een grote
witte bus. Ik sta in het fiets vak voorgesorteerd. Als het licht op groen
springt stap ik op, steek mijn hand uit om linksaf te slaan. De bus achter mij trekt
snel op en komt zo dichtbij dat ik verschrikt omkijk. Blijkbaar boos in de ogen
van de chauffeur, dat merk ik snel genoeg. Ik fiets zo snel als ik kan de bocht
om naar links. De man met de bus gaat rechtdoor. Ik kijk nog eens om en hij
roept door het openstaande autoraam: ‘Wat moet je? Hé, wat moet je?’ Een
heetgebakerd mannetje achter het stuur. Zie dan ook dat hij linksaf slaat, de
parkeerplaats oversteekt en in de richting waarin ik fiets onderweg is. Plots
voel ik mij heel onveilig en ga de eerste de beste oprit op. Daar wacht ik
achter een geparkeerde auto tot de bus voorbij is gereden. Daarna pas vervolg
ik mijn weg naar huis.
Het is een bus van een bezorgingsdienst
Hopelijk niet van pakketten. Die worden hier aan huis ook wel eens afgegeven. Deze
man wil ik liever niet aan de deur. Het kentekennummer heb ik niet bekeken. Ik
was te opgewonden en te druk met het redden van mijn vege lijf. Na het
middagdutje schrijf en schilder ik wat onderwijl luisterend naar de vogels in
de tuin.
14 april
Vandaag kan ik ook weer op
het ‘world wide web’. De verbinding met internet is al een paar dagen in orde. Dan
pas wordt duidelijk dat er ook iets met mijn (nog bijna nieuwe) laptop aan de
hand is. Sinds gisteren aan het eind van de dag heb ik ‘hem’ terug. Er was in
het ding ‘iets’ zoekgeraakt en dat ‘iets’ was hardnekkig en moeilijk te vinden.
De deskundigen hebben er zelfs even werk aan gehad. Uiteindelijk heeft iemand
het ‘iets’ in het binnenste weer gevonden en het euvel verholpen.
Ik kan weer een blog plaatsen.
Kan ook weer blogs lezen en daarop reageren. Mensen ‘zien’ op social media. Realiseer
me weer eens hoe ons dagelijks leven verweven is met het internet. Ook hoe leuk
het is, het hebben van internet en een laptop. Ik ben er weer.
geloofwaardig.jpg)