Donderdag 26 februari 2015
Ik rommel wat, lees mijn
boek uit en aan het einde van de middag maak ik alvast eten. Als Man thuiskomt
van zijn werk hebben we weinig tijd, we moeten meteen aan tafel kunnen gaan. We
hebben kaartjes voor een concert in het muziekgebouw in Eindhoven. Man komt later
thuis dan gedacht, het concert gaat aan onze neus voorbij.
Vrijdag 27 februari 2015
Naar de apotheek waar
blijkt dat mijn medicijn in een ander filiaal klaarligt. Notabene dichter bij
huis. Een misverstand. Op de terugweg drink ik koffie bij vrienden. ‘s Middags naar
de bloemist. Weet niet wat te kopen, zoveel moois zie ik. Zonder iets loop ik terug
naar de auto, maar staand voor het stoplicht besluit ik nogmaals te gaan
kijken. Ik koop een glazen vaas. Warm oranje van kleur, daarin dubbele oranje
tulpen en een paar takjes met donkerrode katjes. Het cadeau dat ik morgen mee
wil nemen.
Zaterdag 28 februari 2015
Wij gaan naar Apeldoorn. Een
uitstapje met Man en samen onderweg is altijd fijn. We gaan naar ‘Vriendin
vanaf de lagere school’. Een paar maal per jaar spreken we af. Ik verheug mij
op het weerzien, op de gezelligheid en het vertrouwde dat in de loop der jaren
is ontstaan. Het is een heerlijke dag.
.JPG)
Zondag 1 maart 2015
Weer thuis. De dag ligt
nog voor een groot deel voor ons. Man veegt de stoep en maakt het avondeten. Ik
doe niets behalve nagenieten van het weerzien met Vriendin en zo af en toe lees
ik wat. Wel kijk ik ’s avonds nog naar ‘Boer zoekt Vrouw’.
Maandag 2 maart 2015
Deze dag heb ik met I.
afgesproken. Hiervoor hebben we elkaar één keer gezien. In de tussenliggende
periode wel contact via mail gehad. I. schrijft ook. Het is prettig om eens met
iemand over ‘het schrijven’ te praten.
Dinsdag 3 maart 2015
Vandaag komt onze hulp in
de huishouding. Intussen ga ik met de auto naar de garage. ’s Middags ben ik in
het atelier, maar er komt niet veel onder mijn handen vandaan. Ideeën genoeg
maar ik kan het niet vertalen op het doek. Te vermoeid om veel te
doen of om ergens warm voor te lopen. Zoveel weken ziek van griep hebben er
behoorlijk ingehakt.
Vandaag 4 maart 2015
Vroeg uit bed. Afspraak
bij de huisarts. Fietsend heen gaat goed, terug een straffe wind en heb ik
moeite de trappers rond te duwen. Weer thuis schrijf ik verjaardagskaarten, zet
de wasmachine aan en regel het terugsturen van mijn net aangeschafte Spaanse
sloffen. Ze zijn te smal aan mijn brede voeten. Ik mail Vriendin en praat even
met Zus. Print een deel van mijn geschreven teksten uit en kook alvast witlof
zodat die uitlekt en vanavond onder een laagje kaas in de oven warm wordt. Ik
ruim ook kleding op. Met een plastic zak in mijn handen sta ik voor de kast. Eindelijk
ruim ik op waar ik nooit afstand van kon nemen, maar wat ik ook nooit meer
aantrek. ‘Hét moment’ is daar en ik moet er gebruik van maken. Herkenbaar?
Later in de middag typ ik
deze blog. Sam ligt naast mij op de vensterbank, de verwarming staat hoog, een
pot thee bij de hand.
