Vakantie

Een 'twee-weken-vakantie' is dit weekend begonnen. Ik ga met Man heerlijk genieten en 'langzaamaan' doen. Alles, waaronder het schrijven, zal ook wat minder zijn. Vanaf 24 augustus ben ik weer present 😎

Wespen

Loom liggend in de zon, springt Sam plots een paar maal omhoog tegen het raam. ‘Druk met vliegen vangen. Een echte acrobaat.’ Dat denk ik. Maar ze blijft bezig en als ik naar buiten loop begrijp ik het. Wespen. Op het raam, boven het raam, op een spons, boven de tuintafel, bij de poort. Ik sluit de deur en loop de tuin in. Wil afstand hebben. Probeer te achterhalen waar de wespen vandaan komen. Zie het niet, Man ziet het. Onder de boeiboord van de uitbouw is het nest.

Al snel komt er iemand die met kalk en een klein percentage gif in het nest spuit. Je ziet de onrust bij de beestjes. Ons wordt geadviseerd uit de buurt te blijven. De wespen zijn door het spuiten agressief en vallen nu niet als eenling, maar als groep aan. Na ongeveer een uur is er al geen activiteit meer. Fijn dat het nest zo snel kon worden uitgeroeid.

Nog een goed advies gekregen:

Nadat de angel uitgezogen is, een paracetamol of aspirine op het wondje drukken, dat gaat de pijn en de zwelling tegen. 

Holland op z'n mooist - Het voorjaar van de Haagse School

De titel van dit blogbericht is tevens de titel van een tijdelijke tentoonstelling in het Dordrechts museum in samenwerking met het Gemeentemuseum in Den Haag. In Dordrecht het voorjaar, in Den Haag de latere periode van de Haagse School.

‘Heb niets met die oude knarren. Ik houd niet van de sombere en donkere kleuren.’ Dat heb ik altijd gezegd en daarmee de schilderkunst uit die tijd afgedaan. Toch wilde ik de expositie bezoeken. Was sceptisch, had geen hoge verwachtingen. Man ook niet. Wat hebben wij ons vergist.

Prachtige doeken en panelen ‘gevangen’ in de mooiste lijsten.

We hebben genoten van Het voorjaar van de Haagse School. Meer dan 100 topstukken van onder andere Jozef Israëls, Willem Roelofs, de gebroeders Maris en Mauve vormen samen een prachtige tentoonstelling en tonen het ontluiken van de Haagse School.

Ook genoten van het prachtige gebouw, zowel binnen als buiten. Het is een Rijksmonument, oorspronkelijk gebouwd als krankzinnigengesticht.

Nu nog een gaatje zien te vinden voor een bezoek aan het Gemeentemuseum in Den Haag.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Haagse_School_%28schilderkunst%29

https://www.dordrechtsmuseum.nl/

http://www.gemeentemuseum.nl/

Zonder iets

Afspraken die nagekomen moeten worden. Andere bezigheden die om aandacht vragen. Soms razen de dagen voorbij.

Vandaag geen afspraken. Vandaag is het zoals ik het ‘t liefst hebben wil. Op

mezelf zijn. Zonder iets wat ook maar neigt naar verplichting. Ik wil vooral veel schrijven. Bovendien ook nog het weer om in het atelier bezig te zijn. Het is koud en nat.

Maar het rare is, dan is het zo’n dag waarop niets hoeft en dan weet ik niet wat ik zal doen. Ga ik schrijven? Schilderen? Ga ik dat boek nu eindelijk uitlezen? Nog een uurtje slapen? Ook nog een was vouwen, wat opruimen en iemand bellen die ik lang niet meer gesproken heb?

Voordat ik dit stukje schrijf is de ochtend al voor een groot deel voorbij. Ik heb last van uitstelgedrag of kan ik geen keuze's maken uit alle leuke dingen te doen? Dat heb ik wel vaker. Maar het valt mij op dat het altijd zo is op een dag zoals vandaag, een dag zonder iets. Zou dat te maken hebben met een hoofd vol gedachten? Te weinig energie misschien? Ik moet oppassen dat deze dag niet met dat vermaledijde uitstelgedrag voorbijgaat.

Morgen en vrijdag weer afspraken. Kan ik niet de hele dag in huisbroek en op mezelf zijn. Vandaag moet het gebeuren. Als eerste dit stukje posten, daarna doorgaan met schrijven. Mijn verhaal afmaken voor de wedstrijd waaraan ik (voor het eerst) mee wil doen. Een nieuw blogbericht schrijven over het museumbezoek van gisteren. Met foto's laten zien hoe de 'wespenvanger' het nest uitrookt.

Ik ga aan de slag.